Leven rondom het kasteel (boeren)

In de middeleeuwen leefden de mensen heel anders dan wij. De baas van een gebied, een vorst, was een hertog, prins, koning of keizer. De mensen dachten zelfs dat God hem het recht had gegeven om de baas te zijn.

De vorst kon niet alleen over zijn land heersen. Daar was het te groot voor. Daarom gaf hij de edelen (leenheren) van zo’n gebied stukken land in bruikleen. Het bleef dus van de vorst, maar de edelen mochten er over heersen. In ruil daarvoor beloofden ze de vorst te steunen en voor hem te vechten als dat nodig was.

Ook ging zo’n edelman natuurlijk niet zelf op het land werken. Daar had hij zijn mensen voor. Deze arme mensen ook wel ‘horigen’ of ‘lijfeigenen’genoemd, moesten het land bewerken en mochten het dorp niet verlaten. 

Hiernaast zie je een schilderij van  Pieter Breughel de Oude Het heet 'De Oogst'. Je kunt er goed op zien dat de boeren hard moesten werken. Enkele boeren rusten even uit.

Ze moesten heel hard werken. Een groot deel van de oogst was voor de kasteelheer. Elk jaar betaalden deze boeren de 'jaarpacht'. Dat was een soort belasting. In ruil daarvoor mochten ze wonen op het land van de kasteelheer en werden ze door hem beschermd.

Er waren ook vrije boeren. Zij hadden het iets beter. Maar ook zij moesten ‘belasting’ betalen om bescherming te genieten van de kasteelheer.

Zij werkten ook mee aan de bouw en het onderhoud van wegen, bruggen en het kasteel.